در این بخش به نتایج حاصل از شبیه‌سازی کیفی منطقه مورد مطالعه شامل تعیین محدوده‌ی گیرش چاه‌ها و روند پخش و انتشار آلودگی در آب زیرزمینی ناشی از لندفیل فرضی پرداخته خواهدشد.
۵-۵-۱-تعیین ناحیه‌ گیرش چاه‌های حائز اهمیت
شکل ۵-۲۱، محدوده‌ی گیرش چاه‌های با اهمیت منطقه مورد مطالعه را پس از گذشت بیست سال نشان می‌دهد که توسط کد MODPATH از نرم افزار GMS حاصل شده است. برای اجرای این کد، کل متغیرها و پارامترهای منطقه اعم از تغذیه، تخلیه و … بصورت شرایط پایدار (مهرماه ۱۳۸۸)، فرض گردید. همان طور که ملاحظه می‌شود ناحیه‌ی گیرش برخی از چاه‌ها به صورت تقریبی خطی و برخی دیگر گسترده است. این می‌تواند به عوامل مختلفی مثل نرخ پمپاژ چاه، جهت و سرعت جریان، هدایت هیدرولیکی (اندازه و جنس ذرات خاک) و … بستگی داشته باشد.
پایان نامه - مقاله - پروژه
بعنوان مثال متوسط طول محدوده گیرش چاه شماره دو و ده پس از بیست سال به ترتیب ۸/۰ و ۸/۳ کیلومتر می‌باشد. با توجه به شکل ۵-۸ مشخص است که پارامتر هدایت هیدرولیکی محدوده گیرش چاه شماره ده ۸/۹ متر بر روز، تقریباً دو برابر هدایت هیدرولیکی چاه شماره دو که ۱/۵ متر بر روز می‌باشد، است. همچنین نرخ پمپاژ چاه شماره ده، ۱۳ لیتر بر ثانیه، بیش از دو برابر چاه شماره دو که ۵/۵ لیتر بر ثانیه است، می‌باشد.
شکل (۵-۲۱) محدوده گیرش چاه‌های با اهمیت منطقه مورد مطالعه پس از گذشت بیست سال
۵-۵-۱-۲-نتایج بررسی چند چاه
در این قسمت نتایج حاصل از بررسی جزئی تر چند چاه به عنوان نمونه آورده شده است. شکل ۵-۲۲، ناحیه گیرش مهمترین چاه آب شرب شهر ایج را پس از گذشت ده سال نشان می دهد. دبی پمپاژ این چاه ۱۳ لیتر بر ثانیه می‌باشد. جدول ۵-۲، طول کمینه، متوسط و بیشینه محدوه‌ی گیرش این چاه را در طول زمان نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد به دلیل نرخ پمپاژ بالا (۱۳ لیتر بر ثانیه)، هدایت هیدرولیکی بالا (۵/۱۱ متر بر روز) و گرادیان هیدرولیکی کم اطراف چاه (۰۰۴/۰) نسبت به مناطق دیگر دشت، محدوده‌ی گیرش چاه تقریباً خطی به دست آمده است.
شکل (۵-۲۲): ناحیه گیرش چاه آب شرب شهر ایج پس از گذشت ده سال
جدول (۵-۲): طول کمینه، متوسط و بیشینه محدوده‌ی گیرش مهمترین چاه آب شرب شهر ایج

 

زمان (سال) کمینه (متر) متوسط (متر) بیشینه (متر)
یک ۹/۱۳۷ ۶/۱۴۰ ۶/۱۴۳
پنج ۹/۶۰۸ ۸/۶۱۹ ۳/۶۳۳
ده ۳۵/۱۰۷۰ ۶۴/۱۱۰۳ ۶/۱۱۳۳

شکل ۵-۲۳، شکل ناحیه گیرش دو چاه که در پایین‌دست دشت واقع شده‌اند را نشان می‌دهد. این دو چاه به لحاظ هدایت هیدرولیکی و تغذیه سطحی در یک زون واقع شده‌اند. دبی پمپاژ چاه شماره یک، ۵/۱۱ لیتر بر ثانیه و چاه شماره دو ۵/۵ لیتر بر ثانیه می‌باشد. همچنین مطابق شکل ۵-۳ گرادیان هیدرولیکی اطراف چاه شماره یک (۰۱/۰) بیشتر از چاه شماره دو (۰۰۴/۰) است. جداول ۵-۳ و ۵-۳ طول کمینه، بیشینه، متوسط و مساحت محدوده‌ی گیرش چاه شماره یک و دو را نشان می‌دهد. همان طور که ملاحظه می‌گردد مساحت ناحیه‌ی گیرش چاه شماره یک تقریباً دو برابر مساحت ناحیه گیرش چاه شماره دو است که می‌تواند ناشی از دبی پمپاژ بیش از دو برابری چاه شماره یک نسبت به چاه شماره دو باشد.
شکل (۵-۲۳): ناحیه گیرش دو چاه نمونه در دشت ایج
جدول (۵-۳): طول کمینه، بیشینه، متوسط و مساحت محدوده‌ی گیرش چاه شماره یک

 

زمان (سال) کمینه (متر) متوسط (متر) بیشینه (متر) مساحت (متر مربع)
موضوعات: بدون موضوع  لینک ثابت


فرم در حال بارگذاری ...