۷- مساعد شدن به حمله بعضی حشرات
البته مقدار هریک از این تغییرات به گونه چوب، نوع قارچ، شدت و مدت حمله بستگی دارد. پوسیدگی صدمات قابل توجهی را به ساختمان چوب وارد می کند. و موجب کاهش ارزش اقتصادی آن می‏‏‏شود. ازنظر فیزیکی و شیمیایی اثرات پوسیدگی بطور کامل به ۴ مرحله تقسیم می شوند:
۱- مرحله نهفته که قارچها در چوب نفوذ کرده و تشکیل کلونی می‏‏‏دهند.
۲- مرحله اولیه پوسیدگی که در آن قارچ­ها، آنزیم­ها و اکسیدان­هایی را آزاد می‏‏‏کنند و موجب تخریب دیواره سلول­های چوبی می‏‏‏شوند. و پوسیدگی همراه با تغییرات در رنگ، بافت و ظاهر الیاف بروز می‏‏‏نماید.
۳- مرحله میانی پوسیدگی که در آن تغییر رنگ بافت‏‏‏های تخریبی شده مشهود است و اما ظاهر اصلی چوب دست­نخورده باقی می‏‏‏ماند.
۴- مرحله پیشرفته پوسیدگی کربوهیدراتهای دیواره سلولی تراکئیدها را کاملاً تخریب می‏‏‏کند. به طوریکه ۷۰% از ساختار چوب را تغییر می‏‏‏دهد ولی عامل پوسیدگی سفید به همه ترکیبات دیواره سلولی تراکئید‏‏‏ها حمله کرده و در مراحل پیشرفته پوسیدگی موجب تخریب ۹۷% ساختمان چوب می‏‏‏گردد (هاشمی، ۱۳۸۴). درپوسیدگی نهفته کاهش وزن قابل تشخیص و ملموس نیست (پوسیدگی و پیشرفت آن بوسیله کاهش وزن قابل­اندازه ­گیری است) اما خواص ساختمانی و مکانیکی چوب تا ۱۰۰% کاهش می‏‏‏یابد. مراحل بعدی پوسیدگی به وسیله کاهش وزن طبقه ­بندی می‏‏‏شوند.
در طی مراحل اولیه پوسیدگی قارچی خواص مکانیکی چوب به صورت قابل ملاحظه­ای کاهش می­یابد. اما درطی مراحل میانی پوسیدگی یا پوسیدگی پیشرفته، چوب مقاومت و کیفیت بیولوژیکی خود را به طور کامل و اساسی از دست می­دهد (هاشمی، ۱۳۸۴).
در محصولات نهایی، پوسیدگی سبب تغییر رنگ و کاهش مقاومت اعضای تحت بار شده و موجب شکست آنها می‏‏‏گردد که مساله مهمی از نظر خطرات احتمالی و ایمنی می‏‏‏باشد. بنابراین با توجه به اثر پوسیدگی از نظر میزان صدمات وارده اقتصادی و کاهش مقاومت چوب توصیه می‏‏‏شود به منظور جلوگیری از خطرات احتمالی ناشی از تخریب و شکست اعضای پوسیده تحت بار در سازه­های چوبی تشخیص پوسیدگی در مراحل اولیه و قبل از کاهش وزن بیشتر انجام می‏‏‏شود.
پایان نامه - مقاله
۱-۲-۲۶-دوام طبیعی چندسازه ها
با توجه به کاربردهای چندسازه الیاف چوب پلاستیک(صنایع مختلف به خصوص صنایع ساختمانی و طراحی سازه­­ها جهت کاربردهای بیرونی از جمله دیوارکوب­ها، سطوح خارجی، ایوان­ها، کف‏پوش‏ها)، و مستعد بودن الیاف طبیعی لیگنوسلولزی مورد­استفاده در چندسازه­ها به هجوم عوامل مخرب نظیر قارچ­ها و تاثیر زیاد پوسیدگی قارچی بر خواص فیزیکی و مکانیکی، بررسی دوام این محصولات در برابر عوامل مخرب بیولوژیکی اهمیت ویژه‏ای یافته است. تاکنون اصلاحات زیادی درروش ساخت این محصولات انجام شده ولی با این وجود تحقیقات انجام شده روی مقاومت به پوسیدگی این فرآورده ­ها حاکی از آن است که این مواد کاملاً در برابر تخریب و پوسیدگی مصون نمی باشند (کاظمی و جلیلوند، ۱۳۸۶).
ازجمله عواملی که شرایط را برای رشد قارچ در چند­سازه فراهم می‏کند، جذب رطوبت می­باشد که این عامل خود به درصد الیاف، اندازه الیاف و روش تولید چند­سازه بستگی دارد. با افزایش درصد الیاف و اندازه الیاف میزان جذب آب افزایش واحتمال پوسیدگی نیز افزایش می یابد.
ازآن­جائیکه چوب در فرآورده چندسازه چوب­پلاستیک مستعد پوسیدگی می­باشد. بنابراین حفاظت چوب در مواردی که فرآورده چندسازه در محیط­های بیرونی مورد استفاده قرارمی­گیرد و ریسک پوسیدگی بالاست، ضروری است. و این یکی از مهمترین راه­کارهای بیان شده برای جلوگیری از پوسیدگی قارچی است، چراکه در این­صورت منبع غذایی مناسبی برای عوامل مخرب نیست (راول[۴۴]، ۲۰۰۶).
از مواد مختلفی جهت حفاظت چوب در فرآورده چندسازه چوب پلاستیک استفاده شده است. چون برخی از مواد حفاظتی متعارف مانند CCAبا محیط زیست سازگار نیستند و حتی اثرات سمی دارند، به همین دلیل نیاز مبرم به کشف روش­های حفاظتی جدید با سمیت کمتر و زیست سازگارتر برای تیمار و بهبود ویژگی­های چوب احساس می­ شود.
به طور کلی روشهایی که برای بررسی دوام طبیعی چوب مورد استفاده قرار می‏گیرند عبارتند­از:
۱- روش آزمایشگاهی که مشتمل بر ۴ روش می باشد. روش Scanning Test ، روش Thershold Test (آزمایش تعیین درجه حساسیت)، روش kolleschale و روش Soli block Test.
۲- روش­های میدانی که به دو صورت Soil contact exposure (آزمایش در حالت تماس با خاک) و Above Ground Exposure (آزمایش در حالت بدون تماس با خاک و یا بالاتر از سطح زمین) می­باشند. به­ دلیل دستیابی سریعتر به نتایج درست و علمی­تر بودن روش کار در آزمایشگاه روش­های آزمایشگاهی برتر از روش­های صحرایی می­باشند.
در روش Soil block Test پس از آماده سازی نمونه­ها و تهیه محیط کشت ، قارچ مورد نظر تکثیر یافته و سپس قارچ خاص شده و در مجاورت نمونه­های مورد نظر در شیشه­های در پوش دار به مدت ۱۲ هفته در انکوباتور در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد و ۷۵% رطوبت نسبی قرار می‏گیرند. پس از این مدت نمونه­ها از انکوباتور خارج شده و به منظور تعیین دوام نمونه­ها درصد کاهش جرم آنها محاسبه می­گردد(قربانی، ۱۳۸۶).
اصلاح شیمیایی منافذ دیواره سلولی را تا اندازه‏ای کوچک می‏کند که عوامل غیرآنزیمی نتوانند وارد دیواره سلولی شوند. قارچ­ها دارای یکسری آنزیم‏ها هستند که می‏توانند که گروه‏های استیل را بشکنند ولی نمی‏توانند چوب اصلاح شده را تخریب کنند.
دراثر استیله کردن مقاومت به پوسیدگی در برابر قارچ بهبود بخشیده شده است وحتی آستانه مصونیت نیز به دست می ­آید. در WPG برابر با ۲۰% مقاومت به پوسیدگی قارچ عامل پوسیدگی قهوه ای، سفید و نرم به دست آمده است و انیدرید‏های خطی بخصوص انیدرید استیک مقاومت به پوسیدگی را بهبود بخشیده است.
سوزنی‏برگان در برابر قارچهای مولد پوسیدگی قهوه‏ای اثر زیادتری دارند و برای تخریب با این قارچها مستعد‏تر هستند و پهن‏برگان در برابر قارچ عامل پوسیدگی سفید زودتر تخریب شده و بیشتر مستعد تخریب به وسیله این نوع قارچ هستند. قارچ عامل پوسیدگی سفید لیگنین پهن برگان را به سوزنی برگان ترجیح می دهد. سیرینجیل در پهن برگان بیشتر است و مورد علاقه قارچ عامل پوسیدگی سفید می باشد.
درفرآیند اصلاح سوزنی‏برگان با WPG‏های کمتر می‏توان به آستانه مصونیت دربرابر پوسیدگی سفید رسید، اما در برابر پوسیدگی قهوه ای نیاز به WPG های بالاتر است و در مورد پهن برگان عکس این قضیه مصداق دارد.
برای سوزنی برگان WPG در حدود ۱۸ -۲۲ درصد نیاز است تا مقاومت در برابر قارچ عامل پوسیدگی قهوه‏ای به دست آید ولی برای رسیدن به مقاومت در برابر پوسیدگی سفید به WPG در حدود ۱۰-۱۲ درصد نیاز است و برای پوسیدگی نرم WPG در محدوده مابین پوسیدگی سفید و قهوه‏ای نیاز است.

شکل ۲۳- رابطه بین WPG و کاهش وزن ناشی از پوسیدگی به وسیله قارچ Coniophora putean (هیل،۲۰۰۶)
در چوب استیله شده خاصیت نم‏پذیری کاهش می یابد و شرایط رشد قارچ مهیا نمی‏شود.
ورود مواد اصلاح کننده به درون دیواره سلولی باعث بسته شدن منافذ درون دیواره سلولی شده و عوامل غیر آنزیمی دیگر قادر به ورود به دیواره سلولی نیستند.

فصل دوم
مرور منابع

۲-۱- مرور منابع
اگر چه تحقیقات مربوط به مقاومت پوسیدگی چوب پلاستیک به‏اندازه سایر خواص فیزیکی و مکانیکی این سازه مورد بررسی قرار نگرفته است. اما نتایج مطالعات پراکنده­ای که در نقاط مختلف جهان انجام شده است می‏تواند برای ارزیابی و اظهار نظر درباره این ویژگی قابل استناد باشد (امیدوار، ۱۳۸۸). از این‏رو به پاره ای از آنها اشاره می‏شود.
تیمارا[۴۵] و همکاران (۱۹۹۹) به بررسی مقاومت بیولوژیکی کامپوزیت­های اصلاح شیمیایی شده پرداختند. نمونه‏های اصلاح شده در معرض قارچ مولد پوسیدگی سفید C.versicolor به مدت ۱۲ هفته قرار داده شد. نتایج بدست آمده نشان داد که درصد کاهش وزن نمونه‏های اصلاح شیمیایی شده کاهش معنی داری را درمقابل با نمونه‏های شاهد داراست. همچنین بیان شد که بواسطه اصلاح شیمیایی چوب مقاومت به هوازدگی سطح هوازده بوسیله UV و آب بارن بهبود یافته است
خلیل و اسماعیل[۴۶] (۲۰۰۱) به بررسی مقاومت به پوسیدگی چندسازه چوب پلاستیک‏های ساخته شده با فیبر گیاهی تقویت شده با پلی استر پرداختند. نتایج نشان داد استیله کردن مقاومت بالایی را در برابر پوسیدگی قارچی پس از ۱۲ ماه در تست خاک بهمراه داشته است.
ایباخ[۴۷] و همکاران (۲۰۰۲) به تحقیقی در رابطه تاثیر چرخه‏های مرطوب‏سازی و خشک کردن را بر روی خواص پوسیدگی کامپوزیت‏های حاصل از الیاف صنوبر و پلی‏پروپیلن با دانسیته بالاپرداختند. نتایج نشان داد که در معرض قراردهی نمونه‏ها به مدت‏زمان ۱۲ هفته در معرض قارچ پوسیدگی قهوه­ای G.trabeum یا قارچ پوسیدگی سفید T.versicolor گویای این‏حقیقت است که حملات قارچی بعد از اعمال تست­های چرخه‏های غوطه­وری درآب افزایش یافته است.
ایباخ و کلمنس[۴۸] (۲۰۰۲) به تحقیقات اولیه در مورد مقاومت به پوسیدگی کامپوزیت­های ساخته شده از پلی‏اتیلن دانسیته بالا و ۵۰ درصد آرد چوب اصلاح شیمیایی پرداختند. در این تحقیقات از الیاف چوب کاج غربی به اندازه ۴۲۰ میکرومتر(۴۰ مش) استفاده شد. محققین اثر قارچ مولد پوسیدگی سفیدT.versicolor و قارچ مولد پوسیدگی قهوه­ای G. Trabeum را طی یک دوره ۱۲ هفته­ای بر روی نمونه­های چوب پلاستیک بررسی کردند و با چوب ماسیو مورد مقایسه قرار دادند. نتایج نشان داد که قارچ­های مولد پوسیدگی قهوه­ای کاهش وزن بیش­تری از ۱۲ تا ۷۰% نسبت به قارچ­های مولد پوسیدگی سفید در چوب ماسیو ایجاد می­ کند. در حالی که به طور کلی کاهش جرم برای نمونه­های چندسازه کمتر از چوب ماسیو است (حدود ۳-۱ درصد). ضمناً با افزایش مدت زمان در معرض نهادن کاهش جرم افزایش می­یابد. نتیجه گرفتند که نمونه­های اصلاح شده چندسازه چوب کاج غربی- پلی‏اتیلن دانسیته بالا، در برابر قارچ­های مولد پوسیدگی قهوه­ای و سفید مقاوم­اند.
ایباخ و کلمنس (۲۰۰۲) به بررسی کاهش وزن نمونه‏های چوب پلاستیک ساخته شده از بوتیلن‏اکسید و پلی‏پروپیلن‏اکسید و الیاف اصلاح شیمیایی شده کاج­جنوبی و کاج پوندروزا با انیدریداستیک که در سه رطوبت ۳۰، ۶۵ و ۹۰ درصد ودرحرارت ۲۷ درجه سانتی ­گراد متعادل سازی شده بودند،پرداختند. در‏مقایسه با نمونه­های شاهد، نمونه­هایی که در رطوبت های بالاتر به تعادل رسیده­بودند دارای کاهش وزن بیشتری بودند.
شریپ[۴۹] و همکاران (۲۰۰۶) در پژوهشی به بررسی تخریب بیولوژیکی چوب پلاستیک و راهکارهایی برای بهبود مقاومت به پوسیدگی این سازه ارزشمند پرداختند. نتایج حاکی از این بود که دو عامل رطوبت ومنبع غذایی مهمترین تاثیر را در تخریب برعهده دارند. همچنین راه­کار‏های بسیاری برای حذف این دو عامل بیان شد.
ایباخ و کلمنس (۲۰۰۶) در یک پژوهش بنیادی به بررسی اثر استیلاسیون پودر چوب کاج غربی و همچنین سازگار­کننده بر مقدار رطوبت جذب شده، مقاومت­های هوازدگی و بیولوژیکی کامپوزیت­های ساخته شده بروش اکستروژن پرداختند. نمونه­ها قبل از اینکه در معرض آزمون پوسیدگی قرار گیرند با دو روش جوشاندن در آب و در معرض قرارگیری با UV پیش­تیمار شدند. نتایج بدست آمده توسط محققین نشان می­دهد که اصلاح چوب مقدار رطوبت جذب شده توسط اجزای چوب را در مقایسه با نمونه­های اصلاح نشده بطور چشمگیری کاهش داده است.
سگرهولم[۵۰] (۲۰۰۷) در یک مطالعه به اثرات استفاده از چوب اصلاح شده در چند‏سازه چوب پلاستیک بر روی خواص جذب آب، خواص میکرومورفولوژی و مقاومت بیولوژیکی پرداخته است. دراین تحقیق روش های اصلاح شامل اصلاح شیمیایی ،فورفولاسیون و تیمار حرارتی بوده است. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که نمونه­های اصلاح شیمیایی شده در برابر جذب آب مقاومت بسیار بالایی را داشته و در نتیجه دارای ثبات ابعادی بالاتر و مقاومت‏های بیولوژیکی بهتری می باشد.
ایباخ و همکاران (۲۰۰۷) به مطالعات آزمایشگاهی چوب پلاستیک‏های اصلاح شیمیایی شده بر روی مقاومت بیولوژیکی در محیط آزمایشگاه و محیط بیرون پرداختند. نتایج نشان می دهد که استیله کردن اجزای چوب در چوب پلاستیک جذب­رطوبت را کاهش می­دهد و باعث تفاوت در عملکرد بعضی مقاومت‏ها مثل مقاومت­های بیولوژیکی و کاهش احتمال خمش در تست‏های مکانیکی می‏شود. این یافته­ ها نشان می‏دهد با اصلاحاتی در روش آزمون نتایج تست‏های آزمایشگاهی با محیط بیرون نیز قابل تطابق است. اما برای دستیابی به فرمولاسیون مختلف به زمان بیشتر و مطالعات گسترده‏تری نیاز است.
آلفردسن و وستین[۵۱] (۲۰۰۹) دریک پژوهش جامع که در دو کشور سوئد و نروژ بطور مشترک انجام دادند، به بررسی مقاومت به پوسیدگی چوب و چوب پلاستیک اصلاح شیمیایی شده در تست­های آزمایشگاهی و میدانی و مقایسه آن با چوب‏های حفاظت شده پرداختند. این مطالعه با انجام ۳ تست مختلف (AWPA E 10 ، ENV 807 و EN 252 ) و در ۲ سایت متفاوت با انجام روش‏های اصلاحی نظیر فورفولاسیون، استیلاسیون و تیمار‏حرارتی همراه بود. نتایج حاکی از آن بود که در تست TMC استیلاسیون، فورفولاسیون و تیمار‏حرارتی چوب کاج به همراهWPC های ساخته شده از چوب استیله مقاومت به پوسیدگی بالایی را از خود نشان دادند. چوب و چوب پلاستیک استیله در برابر چوب‏های تیمار شده باCCA و CC مقاومت مشابه و یا حتی بهتری را از خود نشان دادند. در تست HDL نمونه‏های آزمونی هیچ‏گونه پوسیدگی پس از ۳ سال هم در سایت سوئد و هم در سایت نروژ از خود نشان ندادند. بطور شگفت­انگیزی دوام طبیعی نمونه‏ها در محیط بیرون و در محیط آزمایشگاه یکسان برآورد شد.
پاپادوپولوس[۵۲](۲۰۱۱) در یک پژوهش زمان­بر به مطالعه دوام طبیعی پارتیکل­برد‏های ساخته شده از چوب اصلاح شیمیایی شده با پروپیونیک انیدرید در طی ۶ سال پرداخت.. تیرک‏های ساخته شده از پارتیکل­برد‏های پروپنیله شده با درصد پروپنیلاسیون ۲/۱۲% در غرب یونان برای تست میدانی مستقر شد. این تیرک‏ها پس از ۵ سال در‏معرض قرار گیری از دوره ۶ ساله، پوسیدگی شدیدی را از خود نشان دادند. این در حالی بود که نمونه های شاهد پس از سال چهارم به کلی تخریب شدند.
حسینی هاشمی و همکاران (۲۰۱۱) در یک مطالعه به مقاومت به پوسیدگی، جذب آب، سختی و واکشیدگی ضخامتی کامپوزیت باگاس/ پلی­پروپیلن پرداختند. قارچ مولد پوسیدگی قهوه­ای C.Puteana و پوسیدگی سفید T.versicolor برای مدت ۸ ، ۱۲ و ۱۶ هفته و با روش Koll-Flask به منظور تست مقاومت به پوسیدگی، به کار برده شد. نمونه­هایی که دچار پوسیدگی قهوه­ای و سفید شده بودند و نمونه­های کنترل در آب به مدت ۲ و ۲۴ ساعت برای اندازه ­گیری جذب آب و واکشیدگی ضخامتی طبق استاندارد D 570-98 ASTM غوطه­ور شدند، نتایج نشان داد که پایین­ترین (۳/۲ درصد) و بالاترین (۷/۲درصد) کاهش وزن در نمونه­های کامپوزیت دچار پوسیدگی سفید، به ترتیب برای ۸ و ۱۶ هفته در معرض قارچ­ها قرار گرفتن، مشاهده شده بود. این نشان می­دهد که با افزایش مدت زمان مجاورت چندسازه در برابر قارچ، میزان کاهش وزن افزایش می­یابد.
جاواشیری[۵۳] و همکاران (۲۰۱۱) در تحقیقی به بررسی مقاومت به پوسیدگی چوب پلاستیک اصلاح شیمیایی شده پرداخته­اند. نمونه‏های چوبی اصلاح شده بوسیله قارچ مولد پوسیدگی قهوه­ای P. meliae و قارچ مولد پوسیدگی سفیدC. versicolor درمعرض تست پوسیدگی قرار گرفتند. نتایج حاکی از آن بود که با افزایش میزان ماده اصلاح کننده، نمونه­ها کاهش وزن معنی‏داری را از خود نشان دادند. P. meliae که قارچ مولد پوسیدگی قهوه‏ای است کربوهیدرات­های ساختاری چوب اصلاح نشده را تخریب کرده و C. versicolor نیز میزان زیادی در تخریب لیگنین نقش داشته است. همچنین بیان شده که اصلاح شیمیایی بیشتر در کربوهیدراتهای چوب تاثیر گذاشته و به همین دلیل تاثیر بیشتری بر روی عامل پوسیدگی قهوه‏ای دارد.
سگر هولم و ایباخ (۲۰۱۲) در یک مطالعه جدید به بررسی دوام طبیعی و ثبات ابعادی چوب پلاستیک کامپوزیت‏های پیش­‏تیمار شده پرداختند. چوب پلاستیک کامپوزیت‏ها در معرض پیش‏تیمار‏های مصنوعی از‏جمله هوازدگی، جوشاندن و سپس در برابر قارچ‏های عامل پوسیدگی سفید و قهوه‏ای قرار گرفتند. نتایج نشان می‏دهد که هوازدگی مصنوعی علت ترک های ریز در سطح کامپوزیت و ماتریس چوب است. که منجر به افزایش میزان جذب آب و پوسیدگی می‏شود. نتایج حاکی از آن است که چوب پلاستیک کامپوزیت‏های قرارگرفته در معرض قارچ مولد پوسیدگی سفید بیشترین میزان جذب آب را از خود نشان دادند.
فصل سوم
بحث و نتیجه ­گیری

موضوعات: بدون موضوع  لینک ثابت


فرم در حال بارگذاری ...