پایان نامه -تحقیق-مقاله | قسمت 5 – 5 |
![]() |
امروزه تولید علم و بهره-گیری از علم، عامل اصلی ارتقاء و پیشرفت تکنولوژی بوده و توسعه اقتصادی را به-دنبال دارد. آموزش عالی و خصوصاً آموزش دوره های تخصصی جزءلاینفک توسعه اقتصادی – اجتماعی جوامع هستند(مهار، ۲۰۰۵). توسعه داناییمحور نیازمند تربیت نیروی انسانی توامندی است که بخش مهمی از آن در قالب دوره های عالی همانند دکترای تخصصی(Ph.D) بوده و به شکل کنونی آن از بیش از یک قرن قبل در دنیا نضج گرفته است. دانشگاه بهعنوان اولین پایگاه تولید و انتقال دانش نقش اساسی ایفاء می کند، به طوریکه اهداف کلی نظام آموزشی را میتوان در دو بستر تولید علم(پژوهش) و تعلیم افراد(آموزش) خلاصه کرد(نادری، ۱۳۸۱).
ضرورت انتخاب عده-ای معدود از میان داوطلبان آموزش عالی پدیده ای است که شروع آن به چند دهه قبل بازمیگردد. دراینباره، دلایل و توجیهات گوناگونی وجود دارد از جمله:
-
- تقویت نظریه نخبهگرایی پس از بروز جنگ جهانی دوم به دلیل تعادل میان تعداد داوطلبان و ظرفیت طبیعی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی در نتیجه افزایش تقاضای اجتماعی و بروز پدیدهای بهنام انفجار دانش.
-
- کمبود نیروی انسانی(استاد)، فضا و آزمایشگاه.
- تحت فشار قرار گرفتن مؤسسات آموزش عالی به دلیل افزایش داوطلبان ورود به آموزش عالی در اثر رشد جمعیت(نورشاهی، ۱۳۷۷).
آموزش عالی معرف نوعی از سرمایه گذاری در منابع انسانی است که می تواند موجبات ارتقای دانش، مهارت ها و نگرش-های موردنیاز کارکنان سازمانها اعم از فنی، حرفهای و مدیریتی را فراهم سازد(ایرانمنش و کامرانی، ۱۳۸۴). بنابراین، پیشرفت جوامع وابستگی انکارناپذیری به سطح آموزش و تحصیلات و گسترش کمّی و کیفی نظام آموزشی و به ویژه نظام آموزش عالی دارد. از اینرو، هر اندازه که آموزش عالی در اشکال دولتی و خصوصی آن بتواند در سطوح گسترده تر و ژرفای عمیقتری از جامعه نفوذ کند، دامنه تأثیرات آن در اجتماع چشمگیرتر خواهد بود(اخوانکاظمی، ۱۳۸۲).
در بین دوره های مختلف آموزش عالی، تحصیلات تکمیلی دارای نقش و منزلتی والاتر است، زیرا وظیفه تربیت نیروی انسانی متخصص در عرصه آموزش، پژوهش و خدمات را برعهده دارد. در سالهای اخیر، رشد کمّی تحصیلات تکمیلی در ایران روندی روز افزون داشته و اکنون بعد کیفی آن مورد توجه سیاستگذاران و تصمیم گیران نظام آموزش عالی است(نیلی، ۱۳۸۳). کیفیت در آموزش عالی با دستیابی به اهداف و کسب یا تأیید استاندارهای عمومی و قابلقبول مرتبط است و تضمین کیفیت به معنای وجود برنامه ریزی و بررسی منظم آن برنامه بهمنظور تعیین استانداردهای قابل قبول در آموزش، پژوهش و ساختار سازمانی است که در حال حاضر وجود دارد و افزایش خواهد یافت(پازرگادی و همکاران، ۱۳۸۴).
راه اندازی دوره های دکترای تخصصی همواره یکی از اهداف نظامهای آموزش عالی بوده و بهعنوان شاخص علمی و تکمیل کننده چرخهی تحصیلات محسوب شده است. این برنامه ها، نشانگر بخش مهم و کلیدی از آموزش و پرورش دانشگاهی است و معمولا بهعنوان درگاه ورود به مشاغل دانشگاهی در آینده محسوب میشوند. با افزایش تعداد دانشجویان دکترا طی سالهای اخیر در تمامی دانشگاه های جهان، و تغییرات عمده و اساسی که در بازار کار جهانی رخ داده است، تقریبا تمامی دانشگاهها با چالش اصلاح و بازنگری برنامه های دکترا در راستای تطابق با شرایط جدید روبهرو هستند.
با توجه به تفاوت اساسی دوره دکترا از دو مقطع تحصیلی دیگر و براساس اهداف مترقی و بلندپروازانهای چون«توسعه مبتنی بر دانایی» یا ساخت و ایجاد«جامعه دانشبنیان» و افزایش قدرت رقابت، لزوم تغییر و بازنگری در دوره های مذکور دوچندان شده است و تلاش بسیاری از کشورها در این خصوص قابل توجه و عبرتآموز است. از جمله این تلاشها به پروژهی بین المللی انجمن دانشگاه های اروپا EUA که با عنوان«برنامه های دکترا برای جامعه دانشمحور اروپا» در سال ۲۰۰۵- ۲۰۰۴ به اجرا در آمد، میتوان اشاره کرد(۲۰۰۵، EUA).
۲-۹ اهمیت و جایگاه دوره های دکترا در فرایند توسعه
توسعه یعنی تحول در وضعیت موجود و حرکت بهسوی شرایط بهتر. توسعه یک جامعه در سطح ملی و درنهایت توسعه جامعه بشری در سطح جهانی مستلزم توجه عمیق به رشد فکری و معرفتی افراد جامعه از طریق نظامهای آموزشی است. تلاش نظامهای آموزشی در تربیت نیروی انسانی طیف گسترده ای از مقاطع مختلف(از مقطع پیشدبستانی گرفته تا دکترا) را در برمیگیرد. در این طیف، مقطع دکترا به دلیل تربیت اندیشههایی که بیشترین و عمیقترین تأثیر را در فرایند توسعه دارند از اهمیت بیشتری برخوردار است. به همیندلیل، راه اندازی دوره های دکترا در دانشگاه های داخل و یا اعزام دانشجو به کشورهای پیشرفته برای تحصیل در این مقطع موردتوجه خاص دولتهای مترقی بوده و هست(فتاحی،۱۳۸۰).
۲-۱۰ هدفهای دوره دکترا
دوره دکترا بهمنزله یکی از عالیترین مقاطع علمجویی و دانشپژوهی در نظام آموزش عالی، هدفها و فلسفه خاصی را دنبال می کند. مهمترین هدف کلی از تشکیل چنین دورهای، فراهم آوردن محیط و شرایط لازم برای آنانی است که طالب ورود به سطح عالیتری از حقیقتجویی و درک عمیقتر مفاهیم و پدیده های جهانی بهمنظور کسب توانایی ذهنی مؤثر بر فرایند توسعه جامعه هستند. برایناساس، هر دانشگاهی که اقدام به تشکیل دوره های دکترا می کند، هدفهای ملموستری را تدوین می کند(فتاحی، ۱۳۸۰).
۲-۱۱ روش های مختلف آزمون دکتری در ایران
۲-۱۱-۱ آزمون غیرمتمرکز
در این روش پذیرش دانشجو در هر یک از رشتههای تحصیلی دارای مجوز شورای گسترش آموزش عالی در مقطع دکتری داخل توسط دانشگاه و بر اساس مقررات مربوط و با نظارت وزارت صورت میگیرد(صفریان، ۱۳۷۷).
دانشگاه باید تاریخ و نحوه برگزاری ازمون هر رشته و شرایط پذیرش و مهلت ثبت نام را از طریق روزنامه های کثیرالانتشار به اطلاع داوطلبان سراسر کشور برساند. دانشگاه همچنین باید شرایط عمومی و اختصاصی پذیرش دانشجو و سایر ضوابط و مقررات و اطلاعات موردنیار داوطلبان را به نحو مقتضی به اطلاع آنان برساند. به علاوه دانشگاه موظف است مراتب فوق را حداقل ۲ ماه قبل از برگزاری آزمون به طور کامل به اطلاع معاونت آموزشی وزارت و سازمان سنجش آموزش کشور برساند(سازمان سنجش آموزش کشور).
سازمان سنجش آموزش کشور بر اساس اطلاعات دریافتی از دانشگاه ها نسبت به ایجاد بانک اطلاعاتی آزمون های دکتری اقدام می نماید. به نحوی که داوطلبان بتوانند از طریق تماس مستقیم با سازمان مذکور در موقع مقتضی از برنامه و شرایط آزمون دکتری دانشگاه ها اطلاع حاصل نمایند.
“
فرم در حال بارگذاری ...
[یکشنبه 1401-09-20] [ 03:17:00 ق.ظ ]
|